Words need to be connected
15jun

 

 

 

 

We moeten erover praten

 

Deze week kwam ik een collega tegen. Ze had de kinderen naar school gebracht en liep te appen.
“Al druk aan het werk?” vroeg ik.

“Nou nee”, zei ze. “Ik moest iets voor mijn dochter uit haar laatje halen en vond een briefje. Ik zag ‘opa’ staan, dus moest het even lezen. Denk dat het voor een schoolopdracht was. Ik app het net naar mijn moeder. Ik vind het heel bijzonder. Moet je horen wat ze schrijft…”

Ze zoekt de foto op haar mobiele telefoon en leest voor:
“Vier jaar geleden is mijn opa dood gegaan. Heel de familie was heel verdrietig. Hij had kanker en lag thuis in bed en toen ging hij dood.”

“Ik ben er helemaal ontdaan van”, zei ze, “want ze heeft het er nooit over. Misschien schrijft ze over zulke dingen ook wel in haar dagboek.”

“Dat denk ik wel”, zei ik. "Heel goed dat ze dat doet. Ik heb ook altijd dagboeken geschreven en schrijf nog steeds veel op."

Praat erover

Gisteren, 15 juni, was het 3 jaar geleden dat mijn zwager om het leven kwam door zelfdoding. De laatste weken denk ik veel aan die tijd terug.

En ik vroeg me af: Moeten we er niet over praten?

Soms gebeuren er toevalligheden, die bijna geen toeval kunnen zijn.

Ik liep met die vraag rond toen een collega langs kwam. Ze bracht een boek voor me mee: ‘Geen einde aan het leven, einde aan de pijn’. Het gaat over suïcidepreventie.

De boodschap is: Praat erover.

Maar het is zo gruwelijk moeilijk om het erover te hebben.

Vroeger werd er ook nergens over gepraat. Was dat goed of niet? Was dat beter?

Eén ding weet ik zeker:

Het helpt om over moeilijke dingen te schrijven. Daar is zelfs wetenschappelijk bewijs voor:

“The simple act of expressing your thoughts and feelings about emotionally challenging experiences on paper is proven to speed your recovery and improve your mental and physical health.

Writing to Heal; A guided journal for recovering from trauma & emotional upheaval
James Pennebaker

Zelfs als je er pas jaren later over schrijft, helpt het.

Schrijven puur voor jezelf, over alles wat er in je opkomt

In april 2017 stond er een interview met Mark Vangheluwe in NRC Handelsblad. Hij schreef een boek ‘Brief aan de paus’, over zijn jarenlange misbruik door een oom en latere bisschop van Brugge.

Hij broedde lang op het boek, vertelt hij in het interview.

“Ik was rond de 30 toen ik voor het eerst iets op papier heb gekregen. Het was toen ik nog werkte als vrachtwagenchauffeur. Tijdens een helse nacht begon ik achter het stuur te flippen. Het was alsof ik een flashback had. Ik ben gestopt, toen heb ik alles gekrabbeld op een bestelformulier wat in mij opkwam.”

Vangheluwe legt uit waarom hij uiteindelijk naar het papier greep:

“Ik was van de wereld aan het vallen. Ik probeerde het met woorden te vatten. Om die onrust kwijt te raken, dat vluchten. Ik heb miljoenen kilometers gereden met de vrachtwagen om toch maar niet de werkelijkheid onder ogen te moeten zien.”

Het meest bijzondere aan zijn ervaringen over het neerpennen is wat dit voor hem betekend heeft:

“De keiharde feiten heb ik toen neergeschreven in honderden pagina’s. Het misbruik. Om het later te kunnen herlezen. Maar van die zaken heb ik praktisch niets gebruikt in mijn boek, de herinneringen wel, maar niet de harde feiten. Die harde feiten zijn te grof.”

In eerste instantie schreef hij dus puur voor zichzelf. Omdat hij er niet langer omheen kon. Omdat hij eindelijk alles onder ogen moest gaan zien. Om het later te kunnen herlezen.

Hij ging door met schrijven en verwerkte zijn herinneringen tot een boek. Daarover zegt hij: “Het boek is iets dat ik moet doen. Voor mezelf.”

Hij wil het afsluiten, rust krijgen, al vraagt hij zich af of dat mogelijk is, maar in ieder geval is het verschil dat hij zich er nu van bewust is, dat dat niet gaat lukken, en dat was hij toen niet.

Het artikel begint met een quote van een kinderpsychiater uit het voorwoord van het eindrapport van september 2010 van de commissie-Adriaenssens, de kerkelijke commissie tegen seksueel misbruik in een pastorale relatie. De psychiater zegt daarin de moed te bewonderen van de man die durfde te getuigen. “Het gaf een onbekende massa plots een stem.”

“Ik heb dat boek niet zozeer voor mezelf geschreven”, zegt Vangheluwe, “als wel voor mijn kinderen. Opdat ze alles wat gebeurd is later beter zouden kunnen plaatsen (….). En omdat ik hoop dat andere mensen die met een trauma zitten er iets aan zullen hebben.”

De kracht van schrijven

Het is een zeer aangrijpend verhaal.

Een verhaal dat je iets leert over de kracht van schrijven.

Dat is goed om te weten.

En het is ook goed om te weten dat iets hardop voorlezen ook krachtig kan werken en doorwerken.

Ik las een stukje voor uit het boek 'Geen einde aan het leven, Einde aan de pijn', toen we 's avonds bij elkaar kwamen, voor de 3e keer om mijn zwager te gedenken.

Dat was goed.

Dat gaf een kleine, voorzichtige opening.

“We moeten erover praten."

Ja, misschien, misschien doe je dat nog eens, ooit.

Maar zolang dat nog niet kan, schrijf en lees elkaar verhalen voor.

 

PS 1 Dit schoot me deze week te binnen: een artikel op Linkedin Pulse dat ik vorig jaar schreef: Hoe je meer zegt met minder woorden. Dat je kunt schrijven op verschillende lagen.

Iets wat niet zo bekend is over #schrijven: je kunt het vanuit verschillende lagen doen:
- vanuit je verstand. Je brengt de adviezen in praktijk.
- vanuit je hart. Je sluit de deur voor alle kennis en gaat eerst eens te rade bij jezelf.
- vanuit je ziel. Je vergeet alles wat je hebt geleerd en keert terug naar wat in het diepst van je innerlijk leeft.

Voor elke laag bestaat een schrijfmethode.

PS 2 Momenteel werk ik aan een nieuwe website: Beyond Writing. En aan een online programma, waarin je een van de schrijfmethoden kunt leren.

Het is een methode, die meditatief en reflecterend is. Medio juli komt de pilot versie... Een geschikte maand om het eens wat rustiger aan te doen en te vertragen.

Blijf schrijven …  …  …

 

Misschien vind je dit ook interessant:

Hoe krijg je meer rust in je hoofd

Want wat is het toch druk in onze hoofden...

Een stadbewoner in de jaren ’70 van de vorige eeuw had gemiddeld 50.000 gedachten per dag. Nu ligt dat op 180.000 gedachten. Aldus onderzoek van de Stanford University.

"Slow thought down to the speed of a pen"; een interview
Hoe je leert om je gedachten al schrijvend te vertragen

Waarom schrijven juist in deze tijd belangrijk voor je is
3 overwegingen

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

09jun

 

 

 

Waarom schrijven juist in deze tijd zo belangrijk voor je is

Je piekert.

Loopt te malen.

Ligt wakker.

Soms denk je: misschien moet ik het allemaal eens opschrijven.

Waarom dat een goed idee is, wordt bevestigd door talloze persoonlijke ervaringen én wetenschappelijk onderzoek.

Waarom is schrijven belangrijk?

Deze week sprak ik iemand, die een heel moeilijke tijd had doorgemaakt. Die tijd lag al even achter haar, maar het schrift waar ze toen in schreef, had ze nog steeds. Ze liet het me zien.

Ze had zichzelf erdoor teruggevonden.

"Ik was mezelf helemaal kwijt, omdat ik me altijd maar aan iedereen aanpaste", zei ze.

"Hoe ben je op het idee gekomen om te gaan schrijven?" vroeg ik.

"Ik ben gewoon vanuit mezelf begonnen", zei ze.

3 overwegingen

Waarom kan schrijven juist in deze tijd zo belangrijk zijn? Hier een aantal argumenten, al noem ik ze liever overwegingen.

#1 Uit de drukte van je hoofd

Schrijven is alle drukte in je hoofd even op een flinke afstand zetten. Je wordt voortdurend belaagd door prikkels en indrukken. Door berichten op je mobiele telefoon. In je mailbox.

Natuurlijk zijn er ook andere manieren om meer rust te krijgen. Je kunt tegen iemand aan gaan praten. Maar die ander komt er tussendoor, begint over zichzelf te vertellen of heeft al snel een oordeel of advies.

Je kunt ook gaan wandelen. Dat maakt je misschien wel rustiger, maar gedachten keren al snel weer in cirkelredeneringen terug.

Het werkt vaak sterker om alles wat je bezighoudt houvast te geven op papier. Je gedachten krijgen vorm. Ze staan er. Je bent er vanaf. Kunt er onbevangener naar kijken.

#2 Je beter voelen

Schrijven is een goed instrument om je beter te voelen. Heb je een tijd regelmatig geschreven en doe je het vervolgens niet meer? Dan kun je het verschil vaak goed voelen.

Je hoofd raakt weer voller en voller. Misschien heb je het niet eens in de gaten. Je loopt met een onbestemd gevoel rond. Tot je je ineens weer herinnert: o ja, ik zal weer eens gaan schrijven!

Weer even de balans terugvinden tussen wat er vanuit de wereld allemaal op je af komt. Onderzoeken wat dat innerlijk met je doet.

Soms ook gewoon vast willen leggen, vooral als er veel tegelijkertijd in je leven gebeurt. Om nog eens na te kunnen lezen later. En er dan bij stil te kunnen staan. Hoe kijk je op de gebeurtenissen terug? Wat heb je ervan geleerd?

Er is zelfs wetenschappelijk bewijs dat je van schrijven gezonder wordt.*

#3 Persoonlijke ontwikkeling

Schrijven draagt bij aan je persoonlijke ontwikkeling. Het kan een goede gewoonte worden, die je helpt om aandacht te hebben voor jezelf. Je behoefte aan rust. Aan diepgang. Aan zingeving wellicht.

Het is een manier om aan zelfonderzoek te doen. Je goede en minder goede kanten te onderzoeken. Schrijvend ontdekken waar je heen wilt gaan.  

Wie je wilt zijn.

Je rekent af met oude overtuigingen. Komt op nieuwe ideeën. Gaat meer durven. Meer ECHT leven.

Nieuwe studie over schrijven

*Dan nog iets over wetenschappelijk onderzoek. Er zijn al veel resultaten beschikbaar over de effectiviteit van het schrijven, bijvoorbeeld over het omgaan met emoties.

Zelfs is aangetoond dat schrijven over je gevoelens effect heeft op het immuunsysteem door het baanbrekende werk van James Pennebaker. Maar dat doet het niet levenslang.

Een nieuwe studie in Nieuw-Zeeland heeft aangetoond dat schrijven over wat je voelt de wondgenezing kan versnellen. Het is de 1e studie die aantoont dat expressief schrijven na het ontstaan van een wond, bijvoorbeeld door een operatie, de wondgenezing kan helpen. En dat effect is hetzelfde als wanneer je vóór de operatie zou schrijven.

Een belangrijke bevinding, want een wond ontstaat niet altijd gepland. “The effect is “short-lived, but powerful”", aldus Kavita Vedhara van de Universiteit van Nottingham.

Het mechanisme achter dit opmerkelijke resultaat is nog niet bekend.

Zelf ben ik ook benieuwd naar vervolgonderzoek over welke schrijfmethode het meeste effect heeft en of korte periodes al effectief zijn of dat een levenslange schrijfroutine beter is.

Cruciaal argument

Denk eens na over deze overwegingen.

Schrijven om te ontsnappen aan de drukte in de wereld en in je hoofd.

Als een manier om je beter te voelen.

Als zelfonderzoek. Misschien is dat wel het meest cruciale argument waarom schrijven belangrijk is.  

Laat dit alles eens rustig op je inwerken.

Misschien is de gedachte bij jou langsgekomen: ik zou eens moeten gaan schrijven.

Luister naar die gedachte…

 

Misschien vind je dit ook interessant:

Er is niet zoveel nodig om meer rust in je hoofd te krijgen

Want wat is het toch druk in onze hoofden...

Een stadbewoner in de jaren ’70 van de vorige eeuw had gemiddeld 50.000 gedachten per dag. Nu ligt dat op 180.000 gedachten. Aldus onderzoek van de Stanford University.

"Slow thought down to the speed of a pen"; een interview
Hoe je leert om je gedachten al schrijvend te vertragen

 

PS Binnenkort start mijn online programma: Schrijf jezelf naar meer rust. (werktitel. Omdat alles al schrijvend weer kan veranderen en verbeteren…)

Hierin leer je een schrijfmethode om naar je gedachten te luisteren, te vertragen en al schrijvend meer rust en diepgang te gaan ervaren. Ook heel effectief als je vaak last hebt van je innerlijke criticus.

 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

25mei

 

 

 

 

Hoe je meer rust in je hoofd krijgt

 

Schrijven is een plek vinden om stil te worden in jezelf.

Zo’n plek lijken we steeds harder nodig te hebben.

Want wat is het toch druk in onze hoofden...

Een stadbewoner in de jaren ’70 van de vorige eeuw had gemiddeld 50.000 gedachten per dag. Nu ligt dat op 180.000 gedachten. Aldus onderzoek van de Stanford University.

Een manier om wat meer rust in je hoofd te krijgen is: schrijven.

Niet zomaar gaan zitten schrijven, maar werken met een - liefst regelmatige - schrijfbeoefening.

Zoals die van Natalie Goldberg bijvoorbeeld.

 

Zitten, lopen en schrijven

“Mensen komen omdat ze willen schrijven”, vertelt Natalie Goldberg in de inleiding van haar boek Het ware geheim van schrijven. “Maar door de jaren heen ben ik gaan beseffen dat ze niet alleen daarvoor komen. Ze willen ook verbinding; ze worden gedreven door een spiritueel verlangen, een zoeken naar zingeving.”

“En die verbinding willen ze maken door taal, door woorden op een bladzijde. Er bestaan andere methoden zoals tai chi, yoga, Tibetaans boeddhisme of retraites in de natuur, maar hun verlangen manifesteert zich door schrijven.”

Goldberg gaat uit van de basisstructuur van formele zenretraites. Zitten, lopen en schrijven zijn allemaal momenten van beoefening.

Getimed schrijven is net zo belangrijk als zitten en langzaam lopen. Getimede schrijfsessies van 10 minuten.

 

Stilte

Omdat we steeds onrustiger worden en er steeds meer gedachten in onze hoofden rondtollen is het idee van Goldberg helemaal zo gek nog niet.

De retraites van Goldberg vinden in stilte plaats.

Stil zijn is moeilijk.

Stilzitten is moeilijk. Maar tijdens het schrijven mag je bewegen.

Het stilzitten en stil zijn dragen wezenlijk bij aan de schrijfbeoefening. In die stilte gebeurt het. Dat is iets wat alle grote wereldreligies onderwijzen en in veel religieuze geschriften is opgetekend.

 

De weg naar meer zelfinzicht

Door steeds maar te blijven schrijven blijven er nieuwe inzichten komen.

Dat merk ik zelf door jarenlange schrijfbeoefening.

Zo realiseer ik me dat ik me de afgelopen jaren vooral gericht heb op het proces. Ik wilde en wil mensen leren hoe te beginnen met schrijven. Omdat we vaak te ver vooruit kijken, ongeduldig zijn en te snel naar de eindversie willen.

Ik vond een manier om schrijven makkelijker te maken door startzinnen te gebruiken.

Om te beginnen met beginnen.

Maar het gaat om meer dan alleen schrijven, zoals Goldberg zegt.

Het gaat er ook om dat je al die gedachten een beetje af wilt remmen. Je wat minder gejaagd te voelen.

Het proces blijft het belangrijkste. De weg naar meer zelfinzicht loopt over vele ongelinieerde pagina’s, die langzaam worden volgeschreven. Het is belangrijk om het telkens weer te doen.

De inhoud wordt vanzelf helderder en helderder: jouw levensthema’s, jouw strubbelingen, jouw waarheden.

En zo wordt het langzaamaan rustiger in je hoofd.  

 

PS Binnenkort start mijn online programma: Schrijf jezelf naar meer rust. Dat is de voorlopige werktitel. Omdat alles al schrijvend weer kan veranderen en verbeteren…

Om het programma zo goed mogelijk af te stemmen op de deelnemers heb ik een korte vragenlijst gemaakt.

Geweldig als je me helpt door die in te vullen.

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

11mei

 

 

 

 

Verslag van een interview met Anne Bright, directeur van het PW Center

"Slow thought down to the speed of a pen"

 

“Writing is agony.”

Een kwelling.

Voor ons allemaal.

We worden vanaf het begin beoordeeld.

Onze gedachten worden neergesabeld.

Dat zegt Anne Bright in een interview met Jane Freedman, tijdens haar Online Summit The Inner Yes.

Anne is directeur van het Proprioceptive Writing Center in New York. Hierin werkt ze al 20 jaar nauw samen met de oprichtster Linda Trichter Metcalf. Linda creëerde de Proprioceptive Writing (PW) Method in 1976.* 

Een verslag.

Hoe ontdekte je PW?

Anne Bright: “Ik ontdekte de methode in een periode waarin ik compleet vast zat. Ik werkte als schrijver, maar kampte met een enorm writer’s block.

Ik dacht dat ik zou leren schrijven, maar wat ik ontdekte, was: Dit is een manier van leven.”

Wat is PW?

"De Proprioceptive Writing Method is een tool om te denken en om afstand te nemen van onze gedachten.

Linda’s aanbeveling als je begint: schrijf gedurende 3 maanden, 5 sessies per week.

Er zitten een soort rituele elementen in, allemaal bedoeld om je te ondersteunen en een veilige plek te creëren, zoals brandende kaarsen en barokmuziek. Dat helpt om je aandacht te focussen en te vertragen.

Na de schrijfsessie beantwoord je 4 reflectieve vragen. En je leest the Write hardop voor, alleen of in de groep. Zo zet je de geschreven stem weer om in geluid. Dan komt de emotie of het inzicht ook vaak.

Dat alles maakt de schrijfmethode een meditatieve, reflecterende methode. Het gaat er - in tegenstelling tot free writing of ochtendpagina’s - niet om om zo snel mogelijk te schrijven en je hand steeds op het papier te houden. Waar het vooral om gaat, is om te vertragen.

Het is geen schrijven, maar luisteren en je gedachten ontvangen."

“Slow thought down to the speed of a pen. That is so important of this practice.”

Is het geschikt voor iedereen?

“Ja, van studenten, mensen die willen schrijven tot en met therapeuten.

Ik wilde een goede moeder zijn, een goede echtgenote, een goede werknemer, een goede schrijver, maar vooral wilde ik een betekenisvol leven leiden. PW heeft mijn leven totaal veranderd.”

Wat beveel je mensen aan die ermee willen beginnen?

"Lees het boek Writing the Mind Alive; The Proprioceptive Method for Finding Your Authentic Voice. En lees het langzaam. Je kunt daarna individueel beginnen met de schrijfbeoefening. Of in een groep, die wordt begeleid. Zelf had ik echt een leraar nodig. Ik had Linda absoluut nodig om al mijn verschillende stemmen te leren onderscheiden. Omdat het me alleen niet lukte."

"I wrote myself to a black hole.”

Dit lijkt therapie…

“Het kan therapeutisch werken. Er komen veel therapeuten, die het gebruiken in hun praktijk.

De hele wereld opent zich voor je. Je krijgt meer vaardigheid in empathie. Het kalmeert je zenuwstelsel. Er zijn heel veel voordelen, die mensen noemen en ervaren.

Elke Write is wat het is. Er is niets wat je moet veranderen. Er is geen doel.

Word nieuwsgierig en verwonder je.”

 

 

* In 1996 richtten Linda en haar echtgenoot Tobin Simon het PW Center op New York City. Daar begonnen ze les te geven in PW en online, zowel privé als in kleine groepen. In 2002 kwam hun boek uit. Het boek is niet vertaald, maar wel nog steeds verkrijgbaar.

 

PS Sinds 3 januari 2017 werk ik met PW, 3 à 5 schrijfsessies per week. 

Een paar effecten die ik constateer:

  • beter kunnen kiezen wat ik wel/niet doe
  • beter weten of iets klopt (of dat ik ervan in de war raak)
  • ik slaap beter, droom meer en kan die dromen beter onthouden
  • ik ben een paar kilo afgevallen en mijn gewicht blijft stabiel

Omdat ik zo enthousiast ben over de methode heb ik inmiddels 3 pilotworkshops gegeven, waaronder 1 tijdens tekstPRETwerken. Momenteel bereid ik een blended learning programma voor.

 

Lees ook:

Hoe je tot jezelf komt

Hoe je vertraagt en waarom dat heilzaam is voor tekstschrijver, dokters en moeders

 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

28apr

 

 

 

 

Hoe je vertraagt en waarom dat heilzaam is voor tekstschrijvers, dokters en moeders

Er zitten 2 verhalen voor artikelen in je hoofd. Die moeten over 2 dagen af zijn.

Je moet nog 4 interviews uitwerken.

Je bent pas om 7.30 uur wakker geworden. Nu lig je achter op schema. Het schema dat je jezelf oplegt. Waarom moet je altijd zoveel van jezelf...

 

Vreemd

Wat ik vreemd vind, is dat zo weinig tekstschrijvers voor zichzelf schrijven.

Laatst gaf ik een workshop reflecterend schrijven aan tekstschrijvers. Ik vroeg de 12 deelnemers of ze weleens aan free writing deden. Slechts 2 staken hun hand op.

Wat ook wel een beetje vreemd is misschien, is mijn geschrijf. Eigenlijk heb ik altijd een schrijvend leven geleid. Dat schrijven hield me op het rechte pad (niet altijd overigens), behoedde me voor fouten (soms ging het toch nog mis) en loodste me door moeilijke tijden (dat wel altijd).

Dat constateer ik nu ik schrijfmethoden onderzoek. En ik experimenteer ermee. Voorheen stond ik er nauwelijks bij stil. Terwijl ik al jong dagboeken schreef. Veel mensen stoppen ermee, maar ik ben het blijven doen. Nou ja, meer weekboeken, want ik schreef heus niet elke dag. Maar als ik merkte dat mijn hoofd een beetje begon over te lopen lastte ik een schrijfsessie in.

Ochtendpagina’s op Spaanse camping

Er is iets vreemds aan de hand met (kiezen voor) schrijfmethoden. Je denkt als tekstschrijver al snel dat je die niet nodig hebt. Je schrijft immers, het is je vak.

Lang geleden gaf iemand me het advies om het boek van Julia Cameron The Artits’ Way te lezen. Ze noemde het haar schrijfbijbel. Ik dacht serieus dat ik dat niet nodig had.

Pas maanden later sloeg ik het open. Op een Spaanse camping. En toen dacht ik: nu is er geen excuus meer. Ik kan nu niet beweren dat ik geen tijd heb. Ik begon ochtendpagina’s te schrijven aan mijn campingtafel.

Ik ging ermee door, ook toen ik weer terug was, ruim 8 weken lang. Wat me ervan bij is gebleven, is dit: het hielp me in een periode, waarin de opvoeding van mijn kinderen me heel erg in beslag nam. Ik wist soms niet hoe ik het moest aanpakken.

Door het schrijven kreeg ik meer inzicht in mijn boosheid. Dat die vooral te maken had met niet altijd kunnen doen wat ík wilde. En het hielp me om een geduldigere en begripvollere moeder te zijn.

Meer reflectie

Terugkijkend op de afgelopen jaren zie ik hoe ik steeds opnieuw in aanraking kwam met schrijfmethoden. Ik kwam er gewoon niet meer onderuit. Ik moest er iets mee.

Zo begon mijn onderzoek. Zo ontdekte ik de combinatie free writing en copywriting. Zo begon ik les te geven.

Vorig jaar gaf ik een online schrijfcursus. Ik gaf mijn cursisten de Julia Cameron boekentip. Een cursist begon direct ochtendpagina’s te schrijven, wat ik erg leuk vond. En bedacht: waarom doe ik het zelf ook niet weer een poosje?

Dat leverde nieuwe inzichten op, zoals het inzicht dat ik meer diepgang wilde, meer reflectie.

Kort erna attendeerde een artikel in Happinez me op Writing the Mind Alive; The Proprioceptive Method for finding your authentic voice. Dat is de methode waar ik nu al ruim 4 maanden mee experimenteer. Een die nog veel meer effect heeft dan ochtendpagina’s.

Slow down

Een schrijvend leven leiden… Ik ben niet de enige die zijn toevlucht zoekt op papier en er baat bij heeft.

Onlangs was ik bij een lezing van Danielle Orfi, een Amerikaanse internist en een schrijvende dokter. Ze was hier voor de promotie van haar nieuwe boek ‘What Patients Say, What Doctors Hear’.

De reden waarom zij ging schrijven was, omdat er in haar drukke praktijk geen tijd was voor reflectie. “I needed to slow down”.

Ze begon de verhalen van haar patiënten op te schrijven. Naarmate de stapels papier groeiden, realiseerde ze zich dat ze over zichzelf schreef.

Haar nieuwe boek gaat over how refocusing conversations between doctors and patients can lead to better health outcomes for all.

Een heel interessante gedachte, toch?

Voorbij het schrijven

Vertragen en reflecteren.

Hoe wezenlijk is dat niet, als je jezelf goed wilt leren kennen en als je op zoek bent naar wat je wilt.

Zelf zoek ik elke keer opnieuw het pure schrijven op. Met pen en papier.

Het is een heel simpele methode, maar ook ongelooflijk krachtig.

Het biedt een rijk en stevig houvast, in tijden dat er steeds meer behoefte is aan vertragen, aan ontsnappen aan de (werk)druk, aan de stress van het voortrazende, dagelijkse leven.

In feite gaat het voorbij aan schrijven.

Let wel, de ene schrijfmethode is de andere niet. Elke methode heeft je iets te bieden, waardoor je beter bestand bent tegen de uitdagingen in je leven. Het loont de moeite dit te onderzoeken en te testen.

Daar raak ik steeds enthousiaster over, misschien zelfs bevlogen. Misschien ben ik zelfs wel op een missie.

Opdat schrijvers zouden weten.

Schrijvers zouden moeten schrijven om hun hoofd leeg te maken en een meer toegewijd schrijver te kunnen zijn.

Dokters zouden moeten schrijven om beter met hun patiënten te kunnen communiceren.

Moeders zouden moeten schrijven om hun kinderen beter te kunnen opvoeden.

 

PS Momenteel werk ik aan een blended learning programma, een combinatie van online als offline schrijfsessies, waarin je meer kunt leren over schrijfmethoden.

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Over Karien

Karien is copywriter én SEO*- en OES**-specialist. Ze werkt met een unieke mix van free writing,  copywriting en sharing (hardop voorlezen). Dat levert ijzersterke webteksten op.

* SEO = Search Engine Optimalisatie (zoekwoordenoptimalisatie)

** OES = Optimaliseer Empathische Stijl

Bel me: 06 288 11 950

Of mail me: karien@visserstekst.nl

Abonneer je op mijn Online Magazine.

In het Online Magazine vind je:
- schrijfmethoden
- hoe je hiermee kunt werken
- hoe je er je voordeel mee kunt doen

Je ontvangt het e-book over mijn schrijfmethode.

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!