Words need to be connected
18aug

 

 

 

De zoektocht van de schrijver en zijn koesterende ziel

De schrijver stond stil. Hij wist zelf niet waarom.

“Schiet toch eens op”, maande hij zichzelf. “Wat ben je toch een slap figuur. Zo komt dat boek nooit af.” En zo raasde het maar door in zijn hoofd.

Hij zat vast. En dat was niet de eerste keer.

Opeens zag hij zijn ziel aan komen lopen.

"O, je hebt op me gewacht”, zei de ziel.

“Nee, ik zit vast.”

“O, ik dacht al: goh, hij heeft eens op me gewacht.”

“Waarom zou ik?”

“Mmm… Heb je die zwanen over zien vliegen?”

“Nee, niks gezien.”

“Heb je die grappige dialoog tussen die mensen, die we tegenkwamen gehoord?”

“Nee, niks van gehoord.”

“Dan heb je zeker ook niet gemerkt dat we in rondjes aan het lopen zijn?”

“Ja maar, dat zijn allemaal dingen waar ik over aan het denken én over het schrijven ben”, zei de schrijver verbaasd.

“Daarom let ik voor je op”, zei zijn ziel. “Ik ben af en toe even stil blijven staan om iets te bekijken, te voelen of naar te luisteren wat jou was ontgaan.”

De schrijver keek hem lang aan.

“De volgende keer volg ik in jouw voetspoor”, zei hij.

 

Hoe dit verhaal tot stand kwam
Inspiratie haalde ik uit: De Wereldziel van Frédéric Lenoir. Een wijze vertelt over een groep Australische Aboriginals, die samen met een etnoloog door een dorre streek liepen. Deze noteerde zorgvuldig het doen en laten van de groep. Hij merkte op dat de mannen en vrouwen af en toe stilstonden. Soms kort, soms wat langer. Ze deden niets, ze bleven alleen even stilstaan.

De etnoloog vroeg na een paar keer waarom ze dat deden. Het antwoord was: “Gewoon. We wachten op onze zielen.”

De etnoloog vroeg door. Zo kwam hij erachter dat de zielen onderweg af en toe stil bleven staan om iets wat het lichaam ontging te bekijken, te voelen of te beluisteren. “Daarom stonden de zielen soms een uur stil, terwijl de lichamen verder liepen. Dan moesten ze op ze wachten.”

Het is een mooi beeld. Over onze zielen die zich voeden met de schoonheid van de wereld. Met zaken die ertoe doen. Zich koesterend aan het leven, dat zich aan ons voordoet. De wijze in het boek zegt: "Daarom doet de mens er goed aan om de 2 spirituele organen die hij bezit, hart en hoofd, te erkennen, voeden, gebruiken en laten groeien."

 

PS 1 Wil je af en toe eens wat bewuster stilstaan? Jezelf opmerkzaam maken op dingen, waar je dankbaar voor mag zijn? Maak losse notities. Noteer je gedachten, mooie momenten, herinneringen.

 

PS 2 Eind augustus/begin september is de PILOT training online: Haal KRACHT uit je tekst.

Het is een training over een schrijfmethode, die zowel meditatief als reflecterend is. Het doel is niet om gepolijste tekst te maken, maar het effect is wel dat dit je makkelijker en sneller afgaat. Er is minder 'ruis' in je hoofd.

Zelf werk ik sinds januari met de methode.

Dit vertellen deelnemers:

"Heel heilzaam!"

"Ontspannend. Meditatief. Had nog nooit iets gedaan met free writing of iets wat erop lijkt. Het maakt me nieuwsgierig naar de mogelijke effecten.

 

Ja, vertel me meer

Mogelijk vind je dit ook interessant:

Hoe losse notities je leven kunnen veranderen

Ineens schrijf je iets heel anders

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

11aug

 

 

 

Hoe losse notities je leven kunnen veranderen

 

“Goed dat ik je tref! Ik heb namelijk iets ontdekt met jouw 'mindfulness' manier van schrijven."

Ze deed mee aan mijn minipilot workshop meditatief schrijven. Ik tref haar bij toeval.

"Laatst dacht ik, omdat ik niet kon slapen: ik zal eens teruglezen wat ik toen schreef.”

Ze kijkt me ernstig aan.

“En?” vraag ik.  

Ontwikkeling

“Ik was helemaal verrast. Jee. Zo dacht ik toen. En sindsdien ben ik er heel anders over gaan denken. Op het moment van schrijven gaf het me rust. Dat weet ik nog goed. Ik had het vastgelegd. Maar toen ik het herlas, besefte ik: ik kan het nu bekijken. En zien hoe mijn denken is veranderd. De ontwikkeling daarin”.

“Wat zou er gebeurd zijn als je het niet had opgeschreven?” vraag ik.

“Dan was het weggewaaid”, zegt ze stellig.

Wat kan teruglezen teweegbrengen?

Er is iets met het woord ‘teruglezen’. Ik begin op dat woord te letten.

Een paar dagen later kom ik het ook tegen in NRC (5 augustus 2017). In een mooi interview van Brigit Kooijman met Sedat Çakr. Hij wandelde van Zandvoort naar Istanbul. Dat kwam zo:

Hij vertelt dat hij al een tijdje zocht naar een manier om rust in zijn hoofd te creëren. Maar het kwam er maar niet van. Hij had het ontzettend druk met zijn werk als ondernemer.

Toen herlas hij een oud, halfvergeten blog van zichzelf.

“Ik verkondigde dat ik naar Santiago de Compostella wilde gaan wandelen.”

Hij besloot om eindelijk actie te ondernemen en de tocht een jaar later, in het voorjaar van 2007, te gaan maken. En daarna stippelde hij een route uit via Wenen, Belgrado en Sofia naar Istanbul.

Het interview besluit met het vertellen van wat Çakr nu doet: routes uitstippelen en markeren, kaarten maken, wandelgidsen schrijven, dat is nu zijn leven.

“Ik werk nog even hard als toen ik zakenman was, terwijl ik nu minder geld heb. Maar ik heb wel veel meer plezier.”

Wensenlijst

Het interview met Çakr brengt me op een idee: een oud blog teruglezen.

Ik koos er een willekeurig uit. Begin 2017.  

Dit las ik:

Ik ga het anders aanpakken.

Wat bedoel ik met anders?

Anders dan in 2016.

1 Nog meer analyseren van schrijfmethoden. Momenteel ben ik een in Nederland nog totaal onbekende Amerikaanse schrijfmethode aan het uitproberen. Eén ding kan ik je al verklappen: deze gaat een stuk verder dan ochtendpagina’s of free writing.

2 Nog meer leren over conversiegericht schrijven. Want het is leuk als je bezoekers op je website krijgt, maar als die vervolgens zonder iets te doen weer weg zijn, wat heb je er dan aan?

3 Meer samenwerken met andere ondernemers staat ook mijn wensenlijstje.

4 Meer leren over online ondernemen en online tools. Hoe meer ik erover leer, hoe meer ik besef dat ik er nog helemaal niet zoveel over weet.

Ik was perplex. Heb ik dit opgeschreven?

Dit is er sindsdien, in een half jaar tijd, gebeurd:

Punt 1: ik schrijf al ruim 120 dagen met de schrijfmethode. Het experiment breidt zich uit met minipilots, een workshop en ik ben een online programma aan het ontwikkelen. (Zie ook punt 4.) Ik doe nog steeds onderzoek naar schrijfmethoden. Ben notities aan het maken over de effecten. Heb ideeën voor een boek.  

Punt 2: ik vroeg in februari een scholingsvoucher aan bij het UWV. Mijn aanvraag werd goedgekeurd. In juli kon ik meedoen aan de Opleiding Online Marketing van Roy Ishak. Roy leerde me de nieuwste inzichten over seo, conversiegericht schrijven en linkbuilding. En nog veel en veel meer.

Punt 3: Ik ben in juni gestart met het organiseren en faciliteren van een koffie-ochtend voor tekstschrijvers. Dat is een initiatief van Tekstnet, waar ik in de regio Tilburg graag invulling aan geef.
Ik heb in juli en in augustus een ochtend zitten sparren met 2 andere ondernemers, Annemarie Barbier en Nanneke van Drunen, over onze activiteiten, wat super inspirerend was. We houden elkaar scherp.

Punt 4: ik ben eind maart gestart met de opleiding Creëer Winstgevende E-learning Programma’s van Leonie Bruning. Ze leert me alles over online ondernemen en online tools.

Herlees je losse notities

Er is één ding dat ineens ook heel erg tot me doordrong door het woord 'teruglezen'. Dat ik lang niet altijd elke dag schreef. En dat ik dat sinds augustus vorig jaar wel (bijna) elke dag ben gaan doen. Eerst volgens de methode van Julia Cameron: de ochtendpagina’s.

En sinds januari 2017 volgens de methode van Linda Trichter Metcalf: Writes.

Zou dat er ook mee te maken kunnen hebben dat de punten die ik begin van het jaar opschreef geen loze punten zijn gebleven? Dat er daadwerkelijk iets door verandert? En welke methode blijkt dan het meest effectief?

Wat in ieder geval duidelijk is: schrijven kan je inzicht geven, zoals de deelneemster aan mijn pilot vertelt. Iets wat je schreef, kan je een flinke reminder geven, zoals Çakr laat zien met zijn verhaal. En dingen noteren over wat je anders wil gaan doen, kan dingen in gang zetten, zoals ik merk.

Wat vooral opmerkelijk is, is dat we dit alledrie ontdekten, niet door het schrijven, maar door het teruglezen.

Losse notities kunnen je leven veranderen. Ze geven je zetjes in de juiste richting.

Onbewust.

Maak er bewust gebruik van.

Lees ze terug.

Zie hoe ze veranderen.

In nieuwe ideeën.

In heldere inzichten.

In uitvoerbare acties.

 

PS Dit schreef ik deze week op Linkedin:
Momenteel schrijf ik iets wat ik nog nooit geschreven heb. Een online programma over een schrijfmethode. Af en toe denk ik: wat is dit een waanzinnig plan. Waarom doe ik dit? Dan herlees ik een van mijn Writes, het resultaat van een meditatieve schrijfsessie. En dan weet ik het weer. Dat het onontkoombaar is.
(Ruim 1900 views)

PS 2 Het online programma is nog in ontwikkeling. De nieuwe website is al wel online: beyondwriting.nl.

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

07jul

 

 

 

 

Ineens schrijf je iets heel anders

Dat schrijven voor jezelf… Heb je weleens iets uit zo’n Write gepubliceerd?

Die vraag kreeg ik al een paar keer. Ik stelde hem mezelf in het begin ook vaak. Ofwel: Gaat dit geschrijf voor mezelf nog ergens toe leiden?

Wat ik nu weet na meer dan 100 Writes (het resultaat van een meditatieve schrijfsessie) is dit:
- Een Write is een Write, niet goed, niet fout. Het IS.
- Soms vormen de 1e zinnen opeens een tekst die blijkbaar al ‘af’ in mijn hoofd zat. Zo schrijf ik veel sneller een blogartikel.
- Er zijn Writes waarvan delen in een Linkedin-update terechtkomen.
- Soms eindigt een Write in een krachtig statement.
- Een enkele keer riekt het naar poëzie.
- Soms valt me een idee of een nieuwe invalshoek voor een verhaal of een interview in. Zelfs voor rubrieken die ik al jaren voor vaste klanten schrijf.

Al met al schrijf je ineens heel andere dingen.

Maar er is meer…

Voor wie verder durft te kijken, voorbij de volgeschreven pagina’s.

Kijk, het lijkt niet vanzelfsprekend om voor jezelf te schrijven. Ik kan me herinneren dat ik een oefening free writing deed tijdens een Tekstnet workshop Creatief Denken van Mark Vandael. Tien minuten schrijven wat er in je opkomt. Mark zei:

"Je kunt free writing gebruiken om je hoofd leeg te maken en om focus aan te brengen over een onderwerp."

Ik verwonderde me erover dat meer dan de helft van de tekstschrijvers de term niet kende en het ook nog nooit had gedaan. Voor mij was het zoiets vanzelfsprekends. Alleen, dat is het niet, besef ik sinds mijn onderzoek naar free writing methoden.

‘Dit ga ik thuis ook doen’

'Schrijf voor jezelf' wordt zo vaak als advies gegeven, maar net zo vaak in de wind geslagen. Want het moet wel tekst opleveren. Als we het gevoel hebben dat iets niet nuttig is (=tekst oplevert) of we zien er het nut half van in, dan zijn we tijdens zo’n workshop nog wel geneigd om te denken: dit ga ik thuis ook doen. Maar thuis vergeten we het en komt het er niet van.

Waarom zou je voor jezelf schrijven?

Linda Trichter Metcalf zegt het heel mooi in haar boek Writing the Mind Alive; The Proprioceptive Method for Finding Your Authentic Voice:

You’ll learn to bring more of yourself into your work. Your writing will become more textured and fresh.

But beyond its effect on written expression, Proprioceptive Writing has profound effects on emotional life. (…) you discover your life stories.

Most immediately our students report a sense of calm and an increase in energy level.

Omdat ik geloof in de kracht van haar methode en er zelf veel baat bij heb, ben ik ermee verder gegaan. De laatste maanden heb ik niet alleen, maar ook samen met anderen geschreven. En erover gepraat.

Wat anderen erover zeggen:

“Wat ik bijzonder vind, is te merken dat ik me direct bewust was van de negatieve spiraal, waar ik bijna altijd in terecht kom, als ik alleen zit te schrijven. En ik wist: Daar wil ik niet heen.”

“Dit kan heel veel doelen dienen: oefenen in waarnemen, dingen loslaten, bronnen aanboren, je intuïtie meer de kans geven.”

“Dit lijkt op mediteren. Het is nog ontspannener dan meditatie. Het heeft op mij een stabiliserend effect.”

Omdat de 1e reacties zo enthousiast zijn, ben ik weer verder gegaan. De laatste maanden heb ik gewerkt aan het ontwikkelen van een online programma.

En nu is het zover...

Het 1e mini-programma 'Haal KRACHT uit je tekst' is er. Om samen met anderen te schrijven en de schrijfbeoefening nóg krachtiger te maken.

Nieuwe site
Op woensdag 5 juli is de nieuwe site beyondwriting.nl live gegaan.

In de modules krijg je uitleg over de theorie, de elementen en de reflecterende vragen. Je leert hoe je zelf een Write (het resultaat van een meditatieve schrijfsessie) kunt schrijven. En deze (of een deel) opsturen voor persoonlijke feedback. Bovendien zit er een online groepssessie in, waarin je samen met anderen een Write schrijft en aan elkaar voorleest. Dit werkt nog krachtiger dan wanneer je alleen schrijft. Tot slot is er ook nog een Q en A sessie, waarin je alles kunt vragen en ervaringen kunt delen.
 

Het is een mini-programma, omdat de belangrijkste elementen erin zitten om kennis te maken met meditatief schrijven én er snel iets van te merken. Omdat het een mix is van een individuele en een groepssessie. Omdat je ervaringen kunt delen en vragen kunt stellen.

Eigenlijk is het helemaal niet zo’n mini-programma... Maar toch is de prijs voorlopig laag gehouden, want mijn intentie is om het gaandeweg te ontwikkelen én nog beter af te stemmen op de deelnemende schrijvers.

Lees hier alles over 'Haal KRACHT uit je tekst'.

Eerst even sparren of het iets voor je is? Bel me op 06 288 11 950 of mail me via karien AT visserstekst DOT nl

* De modules en de lessen komen eind augustus beschikbaar.

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

29jun

 

 

[Zeer kort verhaal]
De ruil van de schrijver en zijn innerlijke criticus

 

De schrijver en zijn innerlijke criticus zaten naast elkaar. Ze dronken zwijgend hun koffie. Na de laatste slok stond de schrijver op. Hij ging achter zijn bureau zitten.
“Houd maar op”, zei de innerlijke criticus bijna onmiddellijk. “Dat wordt niks.”
De schrijver zuchtte. Hij kon er niet meer tegen.
“Hier! Doe jij het maar!” En hij gooide zijn pen neer.
“Nee! Jij bent de schrijver. Ik help alleen maar.”
“Vandaag ruilen we van plaats.”

De innerlijke criticus ging zitten. Hij sputterde nog wat tegen, maar nam de pen tenslotte op.
Lange tijd keek hij uit het raam.
“Komt er nog wat van? We hebben niet de hele dag!” riep de schrijver.
“Laat me even denken…”
“Dat sta jij mij ook nooit toe.”

Het eerste woord dat de innerlijke criticus opschreef, was: Ik.
“Houd maar op. Dat wordt niks.”
"Hoe weet jij dat nou?!” reageerde de innerlijke criticus. “Ik heb nog maar één woord.”

Zo gingen ze een tijdje door. De innerlijke criticus kreeg niets op papier. Hij ging zich steeds kleiner voelen.
“Jee, wat is schrijven moeilijk!” riep hij uit. “Doe jij het zelf maar weer.”

“Oké”, zei de schrijver. “Op één voorwaarde.”
“Nou?”
“Dat je elke keer als je iets tegen me zegt een originele zin verzint.”
“Akkoord”, zei de innerlijke criticus.
Ze schudden elkaar de hand.

De innerlijke criticus keek voortaan nog steeds mee over de schouder van de schrijver. Maar hij heeft nooit meer iets gezegd.

 

Hoe dit verhaal tot stand kwam:
Na een Write* (nummer 102), een van mijn bijna dagelijkse sessies meditatief schrijven.
Inspiratie haalde ik uit Het Uur van de Wolf: Etgar Keret, een waargebeurd verhaal.

Op de website staat: Voor de Israëlische schrijver Etgar Keret (1967) is fictie letterlijk van levensbelang. Na de zelfmoord van zijn beste vriend zoekt hij zijn toevlucht in het schrijven van korte, absurdistische vertellingen, om niet aan dezelfde destructieve verleiding toe te geven. Deze surrealistische verhalen vol humor maken hem wereldberoemd.

PS 1 Deze Linkedin update is al bijna 800 keer bekeken:

Karien Vissers' 100ste Write


Een mijlpaal… Deze week schreef ik mijn 100ste Write. Een Write is het resultaat van een ochtendlijke schrijfsessie van zo’n 25 minuten. Het vertraagt je gedachten. Vooral door het ritueel eromheen. Je reflecteert op wat je denkt. Durft je overtuigingen te onderzoeken. En te laten gaan.

Ik begon met deze challange, een meditatieve manier van schrijven, op 3 januari 2017. Een paar opmerkelijke resultaten: vertrouw veel beter op mijn intuïtie, heb meer focus, schrijf sneller een (blog)artikel. En: ik ben een paar kilo afgevallen.

PS 2 Schrijven voor jezelf in groepsverband werkt nog sterker dan alleen. Daarvan ben ik overtuigd. Omdat ik heel enthousiast ben over de methode van Linda Trichter Metcalf 'Writing the Mind Alive' ben ik daarom workshops en online trainingen meditatief schrijven aan het ontwikkelen.

Ik heb inmiddels een pilot gedaan met 2 goede (tekstschrijvers)vriendinnen. Na de 1e keer wilden ze nog een sessie. Ook mocht ik een workshop Proefkonijnen geven tijdens tekstPRETwerken, een creatieve dag voor tekstschrijvers. De reacties na afloop: 

 

“Prettige ervaring! Geeft me inzichten in mezelf. De muziek vond ik heerlijk. Dit ga ik thuis ook doen!”

"Dit helpt om losser te schrijven. Het haalt het 'moeten' eruit. Ik moet altijd zoveel van mezelf.”

Het is een methode, die zowel meditatief als reflecterend is. Het doel is niet om gepolijste tekst te maken, maar het effect is wel dat dit makkelijker en sneller gaat. Er is minder 'ruis' in je hoofd. Je ervaart meer rust.

Eind augustus/begin september is de pilot training online, waarin ook een online groepssessie zit...

 

Blijf schrijven …  …  …

 

Misschien vind je dit ook interessant:

Hoe je meer rust in je hoofd krijgt

Want wat is het toch druk in onze hoofden...

Een stadbewoner in de jaren ’70 van de vorige eeuw had gemiddeld 50.000 gedachten per dag. Nu ligt dat op 180.000 gedachten. Aldus onderzoek van de Stanford University.

"Slow thought down to the speed of a pen"; een interview
Hoe je leert om je gedachten al schrijvend te vertragen

Waarom schrijven juist in deze tijd belangrijk voor je is
3 overwegingen

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

15jun

 

 

 

 

We moeten erover praten

 

Deze week kwam ik een collega tegen. Ze had de kinderen naar school gebracht en liep te appen.
“Al druk aan het werk?” vroeg ik.

“Nou nee”, zei ze. “Ik moest iets voor mijn dochter uit haar laatje halen en vond een briefje. Ik zag ‘opa’ staan, dus moest het even lezen. Denk dat het voor een schoolopdracht was. Ik app het net naar mijn moeder. Ik vind het heel bijzonder. Moet je horen wat ze schrijft…”

Ze zoekt de foto op haar mobiele telefoon en leest voor:
“Vier jaar geleden is mijn opa dood gegaan. Heel de familie was heel verdrietig. Hij had kanker en lag thuis in bed en toen ging hij dood.”

“Ik ben er helemaal ontdaan van”, zei ze, “want ze heeft het er nooit over. Misschien schrijft ze over zulke dingen ook wel in haar dagboek.”

“Dat denk ik wel”, zei ik. "Heel goed dat ze dat doet. Ik heb ook altijd dagboeken geschreven en schrijf nog steeds veel op."

Praat erover

Gisteren, 15 juni, was het 3 jaar geleden dat mijn zwager om het leven kwam door zelfdoding. De laatste weken denk ik veel aan die tijd terug.

En ik vroeg me af: Moeten we er niet over praten?

Soms gebeuren er toevalligheden, die bijna geen toeval kunnen zijn.

Ik liep met die vraag rond toen een collega langs kwam. Ze bracht een boek voor me mee: ‘Geen einde aan het leven, einde aan de pijn’. Het gaat over suïcidepreventie.

De boodschap is: Praat erover.

Maar het is zo gruwelijk moeilijk om het erover te hebben.

Vroeger werd er ook nergens over gepraat. Was dat goed of niet? Was dat beter?

Eén ding weet ik zeker:

Het helpt om over moeilijke dingen te schrijven. Daar is zelfs wetenschappelijk bewijs voor:

“The simple act of expressing your thoughts and feelings about emotionally challenging experiences on paper is proven to speed your recovery and improve your mental and physical health.

Writing to Heal; A guided journal for recovering from trauma & emotional upheaval
James Pennebaker

Zelfs als je er pas jaren later over schrijft, helpt het.

Schrijven puur voor jezelf, over alles wat er in je opkomt

In april 2017 stond er een interview met Mark Vangheluwe in NRC Handelsblad. Hij schreef een boek ‘Brief aan de paus’, over zijn jarenlange misbruik door een oom en latere bisschop van Brugge.

Hij broedde lang op het boek, vertelt hij in het interview.

“Ik was rond de 30 toen ik voor het eerst iets op papier heb gekregen. Het was toen ik nog werkte als vrachtwagenchauffeur. Tijdens een helse nacht begon ik achter het stuur te flippen. Het was alsof ik een flashback had. Ik ben gestopt, toen heb ik alles gekrabbeld op een bestelformulier wat in mij opkwam.”

Vangheluwe legt uit waarom hij uiteindelijk naar het papier greep:

“Ik was van de wereld aan het vallen. Ik probeerde het met woorden te vatten. Om die onrust kwijt te raken, dat vluchten. Ik heb miljoenen kilometers gereden met de vrachtwagen om toch maar niet de werkelijkheid onder ogen te moeten zien.”

Het meest bijzondere aan zijn ervaringen over het neerpennen is wat dit voor hem betekend heeft:

“De keiharde feiten heb ik toen neergeschreven in honderden pagina’s. Het misbruik. Om het later te kunnen herlezen. Maar van die zaken heb ik praktisch niets gebruikt in mijn boek, de herinneringen wel, maar niet de harde feiten. Die harde feiten zijn te grof.”

In eerste instantie schreef hij dus puur voor zichzelf. Omdat hij er niet langer omheen kon. Omdat hij eindelijk alles onder ogen moest gaan zien. Om het later te kunnen herlezen.

Hij ging door met schrijven en verwerkte zijn herinneringen tot een boek. Daarover zegt hij: “Het boek is iets dat ik moet doen. Voor mezelf.”

Hij wil het afsluiten, rust krijgen, al vraagt hij zich af of dat mogelijk is, maar in ieder geval is het verschil dat hij zich er nu van bewust is, dat dat niet gaat lukken, en dat was hij toen niet.

Het artikel begint met een quote van een kinderpsychiater uit het voorwoord van het eindrapport van september 2010 van de commissie-Adriaenssens, de kerkelijke commissie tegen seksueel misbruik in een pastorale relatie. De psychiater zegt daarin de moed te bewonderen van de man die durfde te getuigen. “Het gaf een onbekende massa plots een stem.”

“Ik heb dat boek niet zozeer voor mezelf geschreven”, zegt Vangheluwe, “als wel voor mijn kinderen. Opdat ze alles wat gebeurd is later beter zouden kunnen plaatsen (….). En omdat ik hoop dat andere mensen die met een trauma zitten er iets aan zullen hebben.”

De kracht van schrijven

Het is een zeer aangrijpend verhaal.

Een verhaal dat je iets leert over de kracht van schrijven.

Dat is goed om te weten.

En het is ook goed om te weten dat iets hardop voorlezen ook krachtig kan werken en doorwerken.

Ik las een stukje voor uit het boek 'Geen einde aan het leven, Einde aan de pijn', toen we 's avonds bij elkaar kwamen, voor de 3e keer om mijn zwager te gedenken.

Dat was goed.

Dat gaf een kleine, voorzichtige opening.

“We moeten erover praten."

Ja, misschien, misschien doe je dat nog eens, ooit.

Maar zolang dat nog niet kan, schrijf en lees elkaar verhalen voor.

 

PS 1 Dit schoot me deze week te binnen: een artikel op Linkedin Pulse dat ik vorig jaar schreef: Hoe je meer zegt met minder woorden. Dat je kunt schrijven op verschillende lagen.

Iets wat niet zo bekend is over #schrijven: je kunt het vanuit verschillende lagen doen:
- vanuit je verstand. Je brengt de adviezen in praktijk.
- vanuit je hart. Je sluit de deur voor alle kennis en gaat eerst eens te rade bij jezelf.
- vanuit je ziel. Je vergeet alles wat je hebt geleerd en keert terug naar wat in het diepst van je innerlijk leeft.

Voor elke laag bestaat een schrijfmethode.

PS 2 Momenteel werk ik aan een nieuwe website: Beyond Writing. En aan een online programma, waarin je een van de schrijfmethoden kunt leren.

Het is een methode, die meditatief en reflecterend is. Medio juli komt de pilot versie... Een geschikte maand om het eens wat rustiger aan te doen en te vertragen.

Blijf schrijven …  …  …

 

Misschien vind je dit ook interessant:

Hoe krijg je meer rust in je hoofd

Want wat is het toch druk in onze hoofden...

Een stadbewoner in de jaren ’70 van de vorige eeuw had gemiddeld 50.000 gedachten per dag. Nu ligt dat op 180.000 gedachten. Aldus onderzoek van de Stanford University.

"Slow thought down to the speed of a pen"; een interview
Hoe je leert om je gedachten al schrijvend te vertragen

Waarom schrijven juist in deze tijd belangrijk voor je is
3 overwegingen

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Over Karien

Karien is copywriter en oprichter van Beyond Writing. Hierin geeft ze les over schrijfmethoden. Ze onderzoekt methoden om een betere schrijver te worden, een betere gezondheid én meer purpose te ervaren.
Schrijf voor jezelf.
Haal kracht uit je tekst.

Bel me: 06 288 11 950

Of mail me: karien@visserstekst.nl

Abonneer je op mijn Online Magazine.

In het Online Magazine vind je:
- schrijfmethoden
- hoe je hiermee kunt werken
- hoe je er je voordeel mee kunt doen

Je ontvangt het e-book over mijn schrijfmethode.

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!